İLK DOKUMA MAKİNASI

İlk dokuma makineleri, özelikle İngiltere gibi bir tarım ülkesini hızla sanayi toplumu yapıverdi. Köylerde oturan yüzbinlerce insan, kentlere koşmuştu. Yeni fabrikalar güvenli bir gündelik ve yeni yeni yaşam koşulları sağlıyordu. Kuzeyin soğuk İklimi için pek Önemli sayılan yün bükmek ve dokumacılık dalında o yıllara kadar köylerde çıkrıklar ve el dokuma tezgâhları kullanılıyordu. Bu yoldan elde edilen kumaşlar gerçi pahalı satılıyordu ama, çalışan kadın ve erkeklerin kazancı yine de pek az oluyordu. Yaşamları sonuna dek büyük bir yoksulluk içinde geçiyordu. Üretimin önemli artışıyla bu gibilerin yaşam koşullarında bir düzelme olabilirdi.

Yeni kullanılmaya başlanan dokuma makineleriyle bütün bu sınırlandırmalar ve engeller ortadan kalkacak ve eski tür “eve iş alma”, yerini yığınla yapıma dayanan modern sanayie bırakacaktı. Lancashire’li yoksul bir saatçi John Kay, 1733′te bulduğu “Çabuk mekiklerle öncülük etti; dokuma, tezgâhının her iki yanına yerleştirdiği savak kutularındaki mekikler, o güne dek elle çalıştırılan mekiklerin yerini alıyordu. Bu mekikler mekanik olarak bir o yana, bir bu yana gidip gelmekle el gücünden çok daha hızlı çalışıyordu. Dokumacılar bu yeni aygıt sayesinde daha hızlı iş çıkarmakla kalmıyor, şimdiye kadar dokuduklarının bir katı daha genişlikte kumaş dokuyabiliyorlardı.

XIX. yüzyılda genç bir Amerikalının Yale Üniversitesini bitirir bitirmez bulduğu makine İse, Amerikan pamuklu dokumacılığında ve pamuk işletmekle bir dönüm noktası oldu. Eli Whitney adlı genç Amerikalının pamuk işleme makinesi liflerin çekirdeğini ayıklıyordu. O günlerde bu iş (Birleşik) Amerika’nın güneyinde zenci kölelerce ve elle yapılıyordu. Bu makine o tarihlerde Amerikan ekonomisine büyük olanaklar getirdi ve pamuk ürünü, ülke zenginliğini sağladı. James Watt 1800 yılında ve 64 yaşında işi bıraktığı sıralar bütün Avrupa’da (hatta. Birleşik Amerika’da) onun buluşu olan buharlı dokuma makineleri kullanılmaktaydı. İnsanlık tarihinde ilk kez yakıt kullanılmaya da başlanmıştı. Sonuçlar çok olumluydu; Özellikle I ngiltere için. Buhar makinesinin bir ingiliz buluşu olmasından kaynaklanmıyordu bu. İngiltere’de kömür yalakları çok boldu. Bir sömürgeler İmparatorluğu olarak hızla gelişen ülke, bitip tükenmez hammadde kaynaklarına ve yerli halkın çok ucuz işgücüne de sahipti. Samavileşme iki ya da üç kuşak gibi kısa bir sürede bütün ülkenin yasama düzenini temelinden değiştirmişti. Geçimi tarıma bağlı bir ulus, ekmeğini fabrikadan sallayan bir halk olmuştu. Toprak sahiplerinin gücü yavaş yavaş azalmış, sanayi mallan yapımcıları ve satıcıları olarak ortaya çıkan orta kesim ve zenginleşip ilgi kapanmıştı.

mavideniz

vay be ben fabrikada çalışırken dokuma makinalarının kalibrasyonları için üretime inerdim eskiyle yeniyi gözümde canlandırdımda baya bi değişiklik var paylaşımınız için teşekkürler

cardelen

yorumun için teşekkürler..haklısın eskiyle yeniyi karşılaştırabilmek için o günleri yaşamak değil sadece her konuda eskiye dair bilgilenmekde yeterli sanırım..emeğine sağlık..

mavideniz

Ama çalışanlar için söylüyorum çok zor tüm gün ayaktalar ve sürekli atkı çözgü atmaktan canları çıkıyor

cardelen

haklısın..sağlıklı ve huzur ortamı yanında fazlasıya ağır işçiliği olan iş ve iş ortamları vardır..emekleri boşa gitmesin dileği ile:.teşekkürler...katılımın için..

mavideniz